Samen Autist

een gesloten boek

Een gesloten  boek

Er zijn verschillende vormen van autisme, daarom wordt er ook wel gesproken van autisme spectrum stoornissen.
De meest bekende vormen van autisme zijn: Klassiek autisme, Syndroom van Asperger en PDD-NOS.
Autisme is een ernstige ontwikkelingsstoornis die het hele functioneren van iemand beïnvloedt.
Sommige mensen met autisme praten niet of nauwelijks, andere juist non-stop.
Het is een complexe stoornis in de hersenen die diep doordringt in de ontwikkeling van de mens op alle levensgebieden.
Het grijpt fundamenteel in, in het leven van een persoon, hoe subtiel de stoornis ook aanwezig is.
Daarom wordt autisme omschreven als een handicap.
Autisme komt voor op alle niveaus van verstandelijk functioneren.
De oorzaak van autisme is onbekend, maar zeer waarschijnlijk genetisch bepaald, aldus de deskundigen op dit gebied.
Je word er mee geboren, meestal komt het autisme pas rond het 3de levensjaar tot uiting, lichtere vormen van autisme komen vaak later tot uiting.
Autisme is niet te genezen.
De behandeling is gericht op de gedragsproblemen en hangt af van de kenmerken die een persoon met autisme heeft.

Geschiedenis
Het lijkt waarschijnlijk dat er al altijd autistische kinderen geweest zijn, ook al worden zij pas de laatste dertig jaar als categorie erkend en afzonderlijk van andere geestelijke gehandicapte kinderen beschouwd.
Mogelijk waren zij de oorsprong van de legenden over de zogenaamde wisselkinderen; hierin zou volgens de overlevering, een fee een menselijke baby stelen en daarvoor in de plaats een feeënkind achterlaten.
In sommige verhalen was het wisselkind opvallend mooi, maar tegelijkertijd eigenaardig en van het mensdom afgezonderd.
Vandaar dat kinderen met autisme vaak elfenkinderen genoemd werden.

Het was Dr. Leo Kanner die in 1943 in Amerika deze kinderen als een aparte categorie beschreef, ongeveer tegelijkertijd beschreef ook een zekere Dr. Hans Asperger een groep van kinderen met dergelijk gedrag in Oostenrijk.
Het verschil tussen de twee groepen bestond erin dat de groep van Kanner bestond uit minder begaafde personen, die bijna allemaal beschikten over een laag IQ (tot max. 70).
De groep van Hans Asperger bestond uit personen met dezelfde stoornissen maar deze waren meestal beter tot normaal begaafd.
Nu nog maakt men onderscheid tussen deze twee groepen.

Diagnose
De diagnose autisme wordt toegekend aan kinderen die van jongsaf alle kenmerken vertonen van autisme en die een grote taalachterstand hebben of helemaal in zichzelf gekeerd zijn.
Ook sommige van deze kinderen beschikken over een normale tot hoge intellegentie.
De diagnose Asperger wordt momenteel gebruikt om kinderen te diagnosticeren die binnen het Autismespectrum vallen maar die nooit een taalachterstand hebben gehad of zelfs heel taalvaardig zijn, en bovendien over een normale tot hoge intellegentie beschikken.
De diagnose Pdd-nos stelt men meestal als men bij een kind vermoedt dat er verwijzingen zijn naar autistische kenmerken, maar deze niet voldoende duidelijk zijn om de diagnose autisme of Asperger te stellen.
Men spreekt hier dan ook over ‘een niet nader omschreven ontwikkelingsstoornis’.

Contactstoornis
Mensen met autisme hebben in de eerste plaats moeite met sociale contacten.
Autisme wordt om die reden dan ook wel een contactstoornis genoemd.
Ze hebben moeite met het begrijpen van wat de ander wil, maar ook met met het begrijpen van wat van hen verwacht wordt.
Dit kunnen eenvoudige opdrachten of wensen zijn, maar ook meer subtiele wensen of verwachtingen.
Iemand met autisme maakt dan ook een sociaal onhandige indruk.
Autisme houdt overigens beslist niet altijd in dat contact met anderen wordt vermeden of afgewezen.
Mensen met autisme hebben juist een sterke behoefte aan contact, maar weten dit niet in de juiste vorm te gieten of te doseren.
In de tweede plaats is bij mensen met autisme sprake van moeilijkheden op het gebied van communicatie.
De taalontwikkeling is meestal vertraagd, anderen praten juist heel veel, maar vallen op door hun woordkeuze, intonatie en herhalingen.
Het lukt de meesten niet hun gevoelens onder woorden te brengen.
In de derde plaats hebben veel mensen met autisme moeite met het aanvaarden van veranderingen.
Zij vertonen repetitief gedrag en hebben meestal eenzijdige interesses.
Ook hebben zij een beperkt voorstellingsvermogen en kunnen meestal geen onderscheid maken tussen fantasie en werkelijkheid.
Autisme gaat ook meestal samen met motorische onhandigheid en onlogische angsten.
Sommigen van hen beschikken ook over een fantastisch geheugen en slagen er hierdoor in hun handicap te verbergen voor anderen.

bron: clubs.nl